Casanova

Rond half 6 lig ik alweer klaarwakker te wachten op het avontuur van vandaag. We vertrekken in het donker, en zien een prachtige zonsopkomst. Het is nog steeds koud en handschoenen zijn tot nu toe het meest gemiste item tijdens onze tocht . ( Zonnecrème het meest overbodige ). Omdat alles gesloten is, eten we één van de repen die we hebben meegenomen voor in geval we een tekort aan energie zouden hebben. Gelukkig komt er na een dikke 5 kilometer stappen een bar. Het aanbod is gering maar voldoende om weer verder te kunnen. Tijdens de namiddag begint het opnieuw te regenen. Pijpenstelen. Opnieuw voel ik hoe alles nat wordt. Aangekomen in Casanova worden we verwelkomt door de voorlopig enige andere gast in de albuerge. Het is koud, maar we hebben een bed en dankzij de verwarming kunnen we opnieuw onze kleren drogen. Onze Taiwanese kamergenoot voorziet ons van thee waardoor we een beetje kunnen opwarmen. De enige bar in Casanova ( dat trouwens maar 3 andere huizen telt ) sluit wanneer we toekomen. Gelukkig zijn de mensen hier zo vriendelijk dat ze niet alleen nog iets voor ons willen klaarmaken maar het ook nog eens tot in onze albuerge willen brengen.

En hoeraaa: Er is een douche mét warm water. Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik me heb kunnen douchen en ik ben enorm gelukkig met het zeepje dat ik nog net voor mijn vertrek in mijn rugzak propte. De geur van zeep: zalig gewoon! Ik betrap er mezelf op hoe ik meermaals de geur van zeep in me opneem.

Ik voel me ondanks de kilometers nog steeds fit. De blaren waar iedereen me voor waarschuwde blijven gelukkig uit en de spierpijn die ik heb lijkt me ook niet abnormaal. Toch ben ik enorm blij met mijn bed, waar ik gewoon op kan  ‘liggen’.

Vandaag kwamen er weer wat lesjes op mijn pad. Eén van die lesjes gaat over wat er echt toe doet. En dat gaat over liefde, vriendschap en gezond zijn. Als we dat hebben, dan hebben we eigenlijk alles. Voor ik vertrok was ik me hier al wel bewust van maar na een aantal dagen op de camino voel ik de bevestiging.

Ik ben enorm dankbaar. Dankbaar om de kleine dingen die de mensen hier doen én die zo veel verschil maken: mensen die je niet kent die je een veilige tocht wensen, iemand die je thee geeft zomaar uit het niets, de belangstelling naar je fysieke en mentale conditie,….Het lijkt alsof iedereen hier zijn hart open heeft en dat deze hart-energie over de Camino en door zijn bewandelaars stroomt. Een onbeschrijfelijk gevoel!

én ik ben dankbaar om de onvoorwaardelijke liefde thuis, mijn jongens die gezond zijn, de trouwe vriendschappen en mijn gezondheid die goed is. Ik voel me enorm gezegend en met deze gedachten in mijn hoofd…val ik in slaap.

thumbnail_20190407_081847-2
Copyright: SterrenStraal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s